•·.·´¯`·.·• ♥ღ♥Enjoy,Life♥ღ♥•·.·´¯`·.·•

In the land of the midnight water lily, the maiden eagerly awaits the arrival of a mysterious galleon.  As it enters the flowerlit bay she wonders what bounty it carries.  Will it be laden with exotic gifts from a far off land, or maybe this time a gallant lover to whisk her away to faraway places for adventures untold.  How long has she been waiting for this moment?  In her world time has no meaning, it may have been minutes or years..!! -Josephine Wall-

Ik vraag U niet mij te beschermen in gevaar,
maar wel laat me niet bang zijn.
Ik bid u niet om troost als droefheid mij bedrukt:
Help mij er over heen te komen.
Ik bid u niet kom mij toch redden:
Ik bid om kracht dat ik mag overwinnen.
Ik bid u niet mijn lasten te verlichten:
maak mij zo sterk dat ik zelf de last kan dragen.

Laat mijn kracht niet breken
als ik geen raad weet;
en geef me moed als ik verlies
of tegenslagen ondervind
In goede dagen zal ik U gedenken,
dan hoop ik en een nacht vol nood
niet aan u te twijfelen.
Amen

Ik wens iedereen alvast een heel vredig,en harmonieus mooi weekend toe.

<--->

Wie een verschoppeling onderdrukt, beledigt zijn schepper, wie zich over een arme ontfermt, eert hem. -- Spreuken 14:31

Floating in a star lit sky, a rose fairy emerges from her enchanted land to peep down upon a sleeping world. She comes bearing the precious gifts of peace and light.

-Josephine Wall- 

Lang geleden leefde er eens een wijze koning die het geheim van verlichting kende. Op een dag verscheen er een vermoeide reiziger aan het hof. De man was uit een ver land gekomen waar ze niet meer wisten wat verlichting was en op voet van oorlog met elkaar leefden. "O wijze koning," sprak de reiziger toen hij voor de koning verscheen, "vertel me alstublieft u geheim, opdat ik mijn volk kan helpen om weer in vrede te leven." De koning glimlachte en zei: "Ik zal je mijn geheim onthullen, maar rust eerst uit van je lange reis. Wandeldoor de paleistuinen, eet en drink zoveel je wilt en vraag wat je nodig hebt. Vanavond zien we elkaar bij het diner en dan zal ik je het geheim onthullen."
De reiziger boog en liep de troonzaal uit. Bij de deur werd hij opgewacht door een lakei die een kaars vasthield. "Meneer," sprak de lakei, "zou u zo vriendelijk zijn deze kaars met u mee te nemen en brandend te houden totdat u de koning vanavond weer ontmoet?" De reiziger nam de kaars aan en dwaalde uren door de prachtige tuinen en rijk versierde zalen. Toen de avond viel, werd hij voor het diner ontboden. "En," vroeg de koning toen ze tegenover elkaar zaten, "heb je een mooie dag gehad?" "Zeker," antwoordde de man, "ik zag witte pauwen en zwarte zwanen en heb genoten van de beelden, fonteinen en wandschilderingen. Maar ik was me onderwijl ook steeds bewust van de vlam die ik brandende moest houden."
"Ah," sprak de koning blij verrast, "dan heb je mijn geheim ontdekt."

Ergens in een klein tuintje, wandelen prachtige Engelen
In een sluier van Licht, planten zij hun plantjes

Een beetje Licht voor deze, een beetje Liefde voor gene
Een zaadje van geloof voor de een, een kleine bloem van waarheid voor de ander.

Een fraaie gieter met druppels ervaring
Een hark vol omgespitte weetjes

Een grote schep , vol met daadkracht en moed
Een teiltje gevuld met bolletjes van vreugde

Mandjes met de geplukte vruchten alom
Zakken met boontjes die gedopt kunnen worden

Grote bomen die sterk ingeworteld staan
Blaadjes die vol van zelfliefde door het leven gaan

Kruiden voor de heling, worteltjes van beleving
Appeltjes van zelfkennis, peertjes van troost

En weet je, ze hebben daar een hele grote vlinderboom
Voor jouw en voor mij. . .
dan kunnen we meekijken, gewoon heel rustig en loom. . .
-Bron:Spirituele Vlinder-

Nostalgie...

Waarom toch,wie én wat én hoe?

Wij zijn op weg naar morgen toe.

Beschrijving

De wereld is op een belangrijk kruispunt aangekomen.

Het ego-gerichte bewustzijn heeft aarde en mensheid aan de rand van de totale catastrofe gebracht. Het is dan ook hoog tijd voor een collectieve bewustzijnstransformatie, waardoor we onze zwaarte en dichtheid verliezen en de kostbare edelstenen worden die we in wezen zijn, zodat we transparant worden voor het licht van bewustzijn. Eén met alle leven is een selectie van sprekende teksten uit Een nieuwe aarde, aantrekkelijk vormgegeven.

Door de ideeën nog eens krachtig weer te geven heeft dit boek een toegevoegde waarde voor een ieder die Een nieuwe aarde heeft gelezen en tot verdere verdieping van het bewustzijn in het NU wil komen.

Een prachtig geschenk voor alle Tolle-liefhebbers.

’s Morgens bij het opstaan
Een beetje rot gevoel
Zo zal de hele dag wel gaan
Maar heeft dit ook een doe

Want een kleurrijk mooie dag
Wordt soms donker als de nacht
Valt als een schaduw op ons leven

Totaal niet op gerekend, zeker niet verwacht

Waarom moet dit gebeuren
Waarvoor heeft dit nou zin
Waar zijn die mooie kleuren
Wat is de les hierin

Want je hebt soms van die dagen
Dat je denkt waarom nu dit
Veel onbeantwoorde vragen
Waarmee je dan weer zit

Soms geeft het leven antwoord
Op de vragen in je kop
Soms blijven vragen open
Lijkt alles wel voor nop

Is dit nou wat het leven
Voor mij in petto heeft
Moet ik dit allemaal beleven
Soms ben ik uitgestreefd

Als de schemering dan valt
Is vaak de grootste dip voorbij
Kijk ik blij weer naar de toekomst
Voel ik me gelukkig en weer blij

Dit verwoord héél goed hoe mijn dagen er vaak toch wel uitzien,ofwel aanvoelen.

Ik kreeg dit gedichtje onder ogen,en herkende mijzelf hier sterk in.

Vroeg in de morgen wanneer de zon
Vanuit het donker weer verschijnt aan de horizon
Opent de lotusbloem zich, zo zuiver en zo rein
Om er in al zijn schoonheid gewoon maar te zijn

Geen vuil wat zich aan zijn blaadren hecht
Hij is daar in al zijn schoonheid, fier en oprecht
Zijn nieuwe bloemen worden voortgebracht
Vanuit zijn eigen wortelstam, vanuit zijn eigen kracht

Alles vanuit de buitenwereld is voor hem overbodig
Alles is in hem aanwezig, hij heeft niets van buitenaf meer nodig
Ondanks zijn vieze omgeving zal geen vuiligheid aan hem vast blijven kleven
En blijft hij zijn schoonheid aan de wereld geven

In het moeras, wordt vanuit viezigheid, in het donker en dat is zo bijzonder
De mooiste bloem op aarde geboren, als een groot, groot wonder
Zonder ooit een sprankje licht te hebben waargenomen
Zal de lotusbloem in al zijn schoonheid aan de oppervlakte komen

Vanuit het donker baant hij zich op gevoel een weg naar het licht van de zon
Maar weet dat de schoonheid van de lotusbloem in vuiligheid en duisternis begon
Als de lotus, de bloem, zo zuiver en rein
Is wat wij vanuit onze eigen liefde ooit zullen zijn

 

Laat angst je niet verleiden
naar een leven
zonder inhoud
Duik in de diepe zee
laat de golven je hoofd
doorspoelen

Grijp die dromen
en drijf mee
Zwem door naar
het onbekende eiland
leer leven met wie jij bent
Neem die laatste slag
leef de keuze
van je hart

Het kijken naar engelen,

Voor velen een troost,

Ze helpen je doorheen je levensloop.

Ze zijn als het ware “licht”

Die de schoonheid van elk verlicht.

Ze geven je kracht,

Ze geven je hoop,

Maar het mooiste is …

Dat je, je ”innerlijke” hoort.

Zoveel reddende engelen op onze weg,

Alleen staan er soms vele andere dingen in de weg,

Wanneer we ze echt willen zien !

Wees dan ook dankbaar en reik je hand…

Wanneer je de trillingen & licht voelt,

Van engelen op je pad !

 

Enjoy your life with happiness…

There will always angel’s behind you !

-Mieke Janssens-

 

Mijn Jezus,ik houd van U,

ik noem U mijn Vriend.

Want U nam de straf op U,

die ik had verdiend.

Dè grote Verlosser,

mijn Redder bent U.

'k Heb van U gehouden,

maar nooit zoveel als nu.

 

Mijn Jezus,ik houd van U,

want U hield van mij.

Toen U aan het kruis hing,

een wond in uw zij.

Voor mij de genade,

de doorenkoon voor U.

'k Heb van U gehouden,

maar nooit zoveel als nu.

 

Ik zal van U houden,

in leven en dood.

En ik zal U prijzen,

zelfs dan in mijn nood.

Als ik kom te sterven,

dan roep ik tot U:

'k Heb van U gehouden,

maar nit zoveel als nu.

 

Als ik in uw glorie

uw heerlijkheid kom,

dan buig ik mij vóór U,

in uw heligdom.

Gekroond met uw heerlijkheid,

zal 'k zingen voor U:

'k Heb van U gehouden,

maar nooit zoveel als nu.

(...Opwekkingsliederen,lied 392...)

Liefde is jezelf bindend geven en niet naar eigen wensen streven, maar in werken en in denken, steeds een hart van liefde schenken.
 
Liefde is; geen verwijten uiten, maar met wijsheid fouten bestrijden. In de onmacht van liefde ligt ook een onmacht van wijsheid en in de kracht van liefde ligt de macht van grootheid. Liefde is niet aan tijd gebonden, zij kent dag nog uur, maar zij is steeds bereid in tijd van nood zichzelf te geven. Liefde is niet alleen beminnen, maar ook in liefde bezinnen, om gezamenlijk te komen tot wijs beraad, tot wijs besluit.
 
Het is wederzijdse liefde die het leven vreugde schenkt en het is wederzijdse liefde die in het gezin ware vrede brengt. Het is wederzijdse liefde die als een onderlinge steunpilaar rechthoudt wat dreigt in te storten, door een tegenslag.
Het is de wederzijdse liefde die, gesterkt door onderlinge kracht, moed geeft om verder te gaan, daar waar men, in diep dispuut en door eigenliefde overmand, uiteindelijk eigenzinnig zijn eigen weg wil gaan. Liefde uit liefde gegeven brengt een verziekte weer tot leven.
 
Een mens die van liefde blijft ontstoken, wordt eenzaam en innerlijk hard.  Zo wordt het hart gesloten en is het niet meer te bewegen om zichzelf in liefde te geven. Nochtans huist er steeds diep in het hart verborgen, onder zelfmedelijden, haat en zorgen,  Zijn Geest van liefde die er werd geplant.  Doch door eigenwijsheid, strijd en verkeerd beleid is zij soms ter ruste gegaan.
 
Zo, wanneer je in eenzaamheid vertoeft ondanks de vele dingen die je omringen en jij je hart sluit voor zoveel mooie dingen, kniel dan... kniel neer!  Weet jezelf te dwingen tot een gebed, een open gesprek met jouw God en Heer.  Zo komt Hij weer in jou tot ontwaken en zul je merken hoe Hij, in liefde, in jou kan werken.  Zo zul je de liefde van jouw God ondervinden, die een Vader wil zijn voor allen die Hem vrezen.
 
Geef je over aan Zijn Vaderzijn en blijf steeds herhalen: ‘Abba... Abba mijn God..,  Abba Vader..., Abba mijn. Door je overgave aan Zijn Vaderzijn, zal je hart, wanneer het als een rots is gesloten, zich openen als een bloem, die verstoken van alle licht en zonneschijn niet tot ontluiken kwam, tot op een dag licht en zonneschijn de duisternis om haar heen wist te verdringen.

Zo zal men in liefde groeien, in liefde open bloeien, in liefde leven en bovenal… liefde geven.
 
Dan zal Zijn liefde ook de jouwe zijn. Waak en bid en wees nooit ontmoedigd omdat je verwacht dat reeds de eerste dag de weelde van de mildheid in jou zal ontluiken.  Wees ook niet teleurgesteld wanneer je merkt dat, ondanks je oprechtheid,  er nog geen enkel steentje van die ruwe rots werd verzet.  Bid en denk: ‘Het kan wel even duren, maar in de hardheid van mijn eigen strijd werkt nu het plan van mijn Vaders beleid’!
 
Laat toe dat Zijn werking zich kan ontplooien.  Pas dan, ja dan kan Hij jou ontplooien. Dan zul je Hem niet langer vrezen, maar mag Hij voor jou een ware Vader wezen.
 
Zijn zegen wil Hij geven aan ieder mensenkind, Zijn zegen van liefde, Zijn zegen van vrede
Zijn zegen van Vader, Zoon en Heilige Geest. Uit oprechte liefde gegeven.